Met dit boek wil ik de lezer laten zien dat verandering vaak begint op onverwachte plekken. In bushokjes tijdens een sneeuwbui, aan de rand van een ziekenhuisbed bij een stervende cliënt, in vervallen maar schilderachtige Franse dorpjes, of aan keukentafels waar beslissingen worden genomen die pas jaren later hun volle betekenis onthullen. De zorg werkt zelden als een trein die strak over een spoor rijdt. Het lijkt meer op een rivier die haar weg zoekt door rotsachtig terrein. Ze stroomt waar het mogelijk is, niet per se waar wij willen dat ze heen gaat. Verandering in een sector die zo kwetsbaar en menselijk is als de zorg, laat zich niet makkelijk afdwingen. Het gebeurt niet, of het gebeurt onverwacht. Stilletjes, voorzichtig, soms ineens en zonder waarschuwing. Juist daarin schuilt de echte kracht van verandering binnen de zorgsector.

Mijn interesse is altijd geweest om verder te kijken dan neuzen lang zijn: waaróm gaan dingen zoals ze gaan? Waaróm reageren mensen op een bepaalde manier? Ik heb daar zo mijn eigen kijk op. En dat deel ik graag.