Drie generaties ontwikkelen zich. Het boek begint langzaam vorm te krijgen en de drie personages groeien. In mijn hoofd zie ik ze helemaal voor me, maar het is lastig om stereotypes te beschrijven zonder dat het boek één groot cliché wordt. Boomer is een nukkige zestiger die een verdraaid zachte kant heeft wanneer iets hem raakt. Maar over het algemeen bromt hij vooral. Eva is een overspannen jonge moeder met ouders waar ze óók voor moet zorgen. Ze voelt zich verantwoordelijk voor álles. Alleen het jongste personage is nog een lastige. Welke kant wil ik met haar op? Ik wil niet dat de lezer haar irritant vindt, maar dat is de typische gen-Z'er natuurlijk wel een beetje. Dus hoe kan ik dat door laten schemeren zonder dat het er te dik bovenop ligt?
En hoe voorkom ik dat Eva, wiens leven zoals dat van de gemiddelde dertiger, overwegend saai is, niet saai overkomt in het boek?
Ik denk dat uiteindelijk de dynamiek is tussen de drie, die de personages tot leven gaat doen komen.
En nog zoiets: mag Boomer vloeken in het boek? Want dat doet de gemiddelde zestiger natuurlijk nogal eens. Ook op de werkvloer. Maar zit lezen daar wel op te wachten? Zoveel vragen!
Ik heb nog een paar maanden om er over na te denken voordat het script klaar moet zijn.
Reactie plaatsen
Reacties